شهد شیرین جشن هسته ای دولت چندان ماندگار نبود. گزارش همیشه دو پهلوی آقای البرادعی هیچگاه نمی توانست دلیل خوبی برای جشن و پایکوبی محسوب شود. اما دولت با علم کامل نسبت به تصویب قطعنامه شورای امنیت می بایست شرایط روحی خود و جامعه را مهیا می ساخت.

 دولت منتسب مقام رهبری با اتخاذ سیاست تهاجمی نهایتاً موفق به کنترل بحران نظامی محتمل شد اما هرگز نتوانست از چنگال تحریمهای بین المللی رهایی یابد. اظهارات تند و نسنجیدهء آقای ریئس جمهور، بارها و بارها شرایط تحقیر دیپلماسی خارجی کشور را بیشتر فراهم نمود و بی جهت امکان همکاری و هم آوایی جبههء مخالفین را تقویت نمود. آقای ریئس جمهور و مشاوران سیاسی او بی توجهه به نتایج خطرناک تحریمهای هدفمند و هوشمند امروز جهان، متاسفانه تصور می کنند با طرح شعارهای تند و هیجانی می توانند روحیه مردم را حفظ کنند. حال آنکه تاثیر تحریمهای بانکی و اقتصادی مستقیماً کیفیت زندگی مردم را هدف قرار می دهد و شرایط معاش عموم مردم را به خطر خواهد انداخت.

بانکهای ایرانی عملاً از چرخه تجارت خارجی خارج شده اند. خانواده صنعت در امر واردات فلج مانده و حواله پول عملاً غیر ممکن شده است. تاثیر این نوع تحریم، متاسفانه بیشتر از آنکه موجبات زحمت حاکمیت را فراهم آورد دلیل فقر و فرسودگی بیشتر اقتصاد کشور می شود. بخش خصوصی به شدت آسیب پذیر است و در مواجهه با این موج جدید تحریم روزهای دردناکی را انتظار می کشد.

از آنجایی که عمده اقتصاد کشور دولتی است و وابسته به نفت، نمی توان تاثیر این نوع تحریم را بر ساختار حاکمیت دقیقاً بررسی کرد. گر چه صنایع نفتی ایران به عنوان تنها موتور درآمدی کشور سالهاست در تحریم قرار دارد اما این تحریمها هیچگاه مستقیم و جدی نبوده است. با نابودی آخرین پوستهء فعال اقتصاد خصوصی در ایران شرایط وابستگی حاکمیت به نفت بیشتر می شود و این ابتدای یک تهدید استراتژیک برای کل حاکمیت تلقی می شود.

تنوع دیدگاهای سیاسی در کشور هر روز کمتر می شود و اظهارات مطلعین بیشتر در پرده ابهام می پیچد. بسیاری از مسئولین سیاسی دوران جنگ و سازندگی به حاشیه رانده شده اند و حتی در بخش دانشگاهی هم  فعال نیستند. عده ای هم که به بخش خصوصی نقل مکان کرده بودند در تنگناهای کاری موجود گرفتار آمدند و نهایتاً شغل آسان دلالی را پیشه خود ساختند.

بنیه تجربی و علمی کشور اسیر تعصبات مذهبی و ایئدولوژیک قومی شده  که خود را مرتبط با امام زمان می دانند و متصورند که تمام سیاستها یشان با اراده ایشان نتظیم می شود. خرافات و جهل در گفتار و رفتار متظاهرانه بیشتر مسئولین دولتی موج می زند.  نا امنی شغلی در ساختار اداری حاکمیت شاید یکی از اصلی ترین دلایل تظاهر و خوش رقصی کارمندان نسبت به هر برنامه ای از طرف منشا قدرت محسوب شود. تحریمها آرام آرام پایه های اقتصاد کشور را می لرزاند و نهایتاً بناهای آسیپ پذیر را فرو می ریزاند. خروج پول بخش خصوصی از صحنهء تولید داخلی منشا رونق بازارهای دلالی خواهد شد و تورم را افزایش می دهد.

روند پیشروی جبهه جهانی برای بثمر رساندن ضربه های نهایی به پیکر اقتصاد دولتی ایران گرچه به سرعت شکل گرفته است اما برای به زانو درآوردن "اراده مقاومت" مردم حامی حاکمیت هنوز راه طولانی را می بایست بپیماید. اقتصاد تک محصولی و بسیار وابسته ایران تاب و تحمل فشار بین اللمللی را برای مدتی خواهد داشت اما به تدریج بنیه اش تحلیل می رود و شرایط پذیرش ضربه های نهایی را آماده می سازد.

مجموع تلاشهای انجام گرفته در جبهه مخالفان حاکمیت ایران گرچه کم رنگ وآرام جلوه می کند اما بسیار هوشمند و محتاط پیش می رود. تجربه عملی تحریم عراق، لیبی و کره شمالی شرایط واقع بینی بیشتری را برای دیپلماتهای آمریکایی و اروپایی فراهم آورده است. قدمهای آهسته اما پیوسته مخالفان هر روز بیشتر از روز گذشته صدایش به گوش می رسد.

سیاستهای تک محور مقام رهبری چنان مشابه دوران سلطنت پهلوی است که دیگر کمتر کسی جرات می کند حقایق را به ایشان انتقال دهد. پایوران نظامی اطراف ایشان را اشغال کردند و هیچگونه اطلاعات کنترل نشده ای به ایشان نمی رسد. ملاقاتها و گزارشات محرمانه همگی با نظارت مقامات نظامی دفتر ایشان صورت می گیرد و عملاً رابطه ایشان با قاطبه مردم قطع شده است.

منشا قدرت و سیاستهای کلان کشور در دستان امنیتی عده ایست که بزرگان حاکمیت هم آنها را نمی شناسند. تلاش این تند خویان مذهبی هیچ چیز جز ماجراجویی فرقه ای نیست. دروغی که در ابتدای کار روحانیت برای تصدی قدرت تحویل مردم ساده روستا و شهر، داد حالا به عنوان طناب داری بر گردن خود می بیند و سر طناب در دست مردان و زنانی است که از رهبر زاهدتر و از امام معصوم تر می مانند.

فرزندان خلف حاکمیت گاه طبعشان با پدر سازگار نیست و این عاشقان جهاد و جبهه برای بقا و اشاعه باورهای ایئدولوژیک خود نیازمند صلح و آرامش نیستند. به امید رهایی از شر جهل و خرافات مذهبی و اسقرار اندیشه و خرد جمعی.

احمد طباطبایی

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 1:50 توسط نیمدر| |